Twój czar i urok osobisty,
Gdy stąpasz z podniesioną głową,
Ten uśmiech i ten wzrok przejrzysty,
Czynią Cię miła wyjątkową.

Gdy idziesz w zwiewnej sukieneczce,
Kłaniają Ci się kwiaty, drzewa,
A gdy przechadzasz się w bluzeczce,
Najpiękniej ptak dla Ciebie śpiewa.

Masz wdzięk, niczym sarenka mała,
Kiedy tak stąpasz, kiedy płyniesz,
To jesteś taka doskonała
I najpiękniejsza w mej krainie.

Nie odda żaden wiersz kochanie,
Tego uroku, tego czaru,
Ty dla mnie bóstwem pozostaniesz,
Nie zgasisz mej miłości żaru,

Bo ja Cię pragnę tak żarliwie,
Tak jak spragniony łaknie wody,
Jak głodny, który je łapczywie,
Tak wzrok mój pragnie Twej urody.

Ty dla mnie zawsze będziesz śliczna,
Jedyna, cudna, wymarzona,
Urocza, skromna i liryczna,
Ale troszeczkę też szalona.

Choć czas ucieka i upływa,
Tak jak strumyczek mknie do rzeki,
Ty skarbie musisz być szczęśliwa!
Po życia kres. Zawsze. Na wieki!