zimowe poranki budzą się
powoli

drzemią pokątnie
za smutnymi chmurami

wstają drżąc z chłodu
otrzepują chmury
z płatków śniegu

patrzą z góry
na biel w dal
się ciągnącą
która znika
za horyzontem

nadchodzi zmarznięty
dzień
który nieśmiało
wydłuża swój krok
ku zmrokowi

szarość opanowuje
niepodzielnie ziemię
która powoli do snu
się kładzie i
śpi cicho do świtu

księżyc i gwiazdy
szepną kosmiczne opowieści
zszywając noc
nad jej snem

może niejeden z nas czeka
aż coś w nim
się obudzi
i zacznie
jaśnieć

Przepraszam ale zamiast mówić co bym zmienił zrobiłem to organoleptycznie. Przepraszam bo w końcu to Twój wiersz a ja jak zwykle wciskam się między wódkę a zakąskę. Obiecuję tego więcej nie robić no chyba że moje poprawki uznasz za przynajmniej częściowo zasadne. Przepraszam raz jeszcze i pozdrawiam dodając uśmiech i gwiazdki:))))

Ślicznie, bardzo mimo mrozu.
To ku odnowienie życia, chwila zatrzymania...

Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

Przepiękny wiersz. Wspaniałe obrazowanie sensualne, dzięki któremu czytelnik "wchodzi" do tego wiersza, czuje tę zimę, cykl zimowej doby i swoją - jakby w zimowym śnie - tęsknotę, wyrażoną w pięknej poincie. Pozdrawiam serdecznie :)

Bardzo piękny wiersz! Ranek i wieczór są jak klamra spinająca zimowy dzień, krótki, tak bardzo, że nawet" barani skok", trudno zauważyć!
Serdecznie pozdrawiam, Izo:)⭐️🌞

Pięknie napisany wiersz o aktualnej zimie. A tak było tęskno za śniegiem, mrozem... :) U mnie śniegu bardzo, bardzo dużo i jest "fajno" :)
Pozdrawiam Cię zimowo :)

Zza okna zima potrafi intrygować co innego na żywo pozdrawiam serdecznie 😉

biel otula drzewa a Nas otula ciepły szal:)pozdrawiam ciepło

W tym roku zima biała, więc niech sobie potrwają jeszce te rozmarzone noce i poranki. Miły, ciepły klimat wiersza :)
Pozdrawiam serdecznie :)

U mnie przed oknem w kuchni, drzewo iglaste teraz jak z bajki wygląda. Otulone piękną bielą i aż oczy cieszy:)
Pozdrawiam serdecznie:)

Pięknie zbudowany nastrój wiersza!
Rozmarzony.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Izko:)

Lubię powolne zimowe poranki. Niech trwają :⁠-⁠):⁠-⁠)

piękny wiersz ... ja każdego dnia ... już od rana jestem obudzony na sto procent i zawsze z humorem ...pozdrawiam serdecznie....

❄️✨🌟

Bardzo ładne - bo cały dzień jest tu jak nieśmiały gość, który wchodzi na palcach i zaraz oddaje scenę zmrokowi - a “zszywanie nocy” księżycem i gwiazdami świetnie domyka puentę o tym, że najważniejsze światło i tak ma się obudzić w nas.
6/5

Iza.

piękny, nastrojowy i mimo zimy ciepły.

bardzo urokliwy :)

pozdrawiam Iza :)

Urocze zimowe obrazy wyczarowałaś.
Poruszają wyobraźnię.
Ślę moc serdecznych pozdrowień:)