Twoje Wiersze - ze szpitalnego okna

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

7 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

samisen

ponad dwanaście godzin temu

Zwykłe chmury urastają do rangi czegoś niemal metafizycznego: zastępują relacje, ruch, wolność. To moment zetknięcia fantazji z rzeczywistością.
Pozdrawiam serdecznie ;-)

rzabaprzezrz

dwanaście godzin temu

Owszem. Dziękuję serdecznie Jarku za Twoje słowa, pozdrawiam ciepło:)

PIERRE

ponad dwanaście godzin temu

Już dawno zauważyłem, że myśl o niebie
sprowadza wzrok ku górze
a tam czekają Aniołowie,
by radować modlitwy takiej
pejzażem..
To jak szukanie części wspólnej
tych światów,
co przecież jest proste,
bo szuka się tym samym Duchem:))
ps.
a to muzyka, która akurat była w tym,
bo Ktoś mi zesłał pod ręką:
https://www.youtube.com/watch?v=-U66_PX3_As&list=RDCjDz-r65xUU&index=3
Pozdrawiam Matko-Żabko:)

PIERRE

dwanaście godzin temu

..po tych pięciu godzinach czytam przed snem, jak co dzień, liturgię z następnego dnia.
Oto Ewangelia, co mówi o ,,wspólnym Duchu, który przemawia przez proroka"( co dzień tak mam- i do bycia prorokiem Boga, jak nam powierzono na chrzcie- zachęcam):

Mk 12, 35-37
Słowa Ewangelii według Świętego Marka

,,Jezus, nauczając w świątyni, zapytał: «Jak mogą twierdzić uczeni w Piśmie, że Mesjasz jest synem Dawida? Wszak sam Dawid mówi mocą Ducha Świętego:
„Rzekł Pan do Pana mego: Siądź po prawicy mojej, aż położę Twoich nieprzyjaciół pod stopy Twoje”.
Sam Dawid nazywa Go Panem, jakże więc jest tylko jego synem?» A liczny tłum chętnie Go słuchał. "

Dobrej nocy Matko-Żabko))
Z Panem Bogiem)

rzabaprzezrz

dwanaście godzin temu

Płyty z muzyką Vangelisa przyniósł mi kiedyś mój tata, odbierałam ją jako niezwykłą. Dzięki Tobie przypomniałam sobie to. Dziękuję serdecznie Piotrze, pozdrawiam ciepło:)

Marek Żak

ponad dwanaście godzin temu

Szpital jest światem samym w sobie, o czym się niestety sam przekonałem. Dłużący się czas potrafi wykreować najróżniejsze zdarzenia, inspirowane choćby tym, co za oknem. Czasami real sprowadza na ziemię, ot choćby poranny obchód. Pozdrawiam serdecznie z podobaniem dla wiersza.

rzabaprzezrz

dwanaście godzin temu

Tak, to odrębny świat...dobrze to wszystko ująłeś...Dzięki serdeczne Marku, pozdrawiam ciepło:)

Elżbieta

ponad dwanaście godzin temu

Czasem można się zapatrzyć i zobaczyć nawet więcej...
Pozdrawiam serdecznie, Rzabko:)⭐️

rzabaprzezrz

dwanaście godzin temu

Można zobaczyć wiele, szczególnie, gdy ma się dużo czasu...Dzięki serdeczne Elu, uściski<3

Czasem

ponad dwanaście godzin temu

Ładna obserwacja Rzabko. Powiedziałabym - obijacie się tam w tym szpitalu, ale - przepisowo przerwa na obchód :)

Pozdrowienia serdeczne!

rzabaprzezrz

godzinę temu

Już teraz będę obijać się przez 30 dni w domu...bylebym nie musiała obijać się o własne myśli:) Uściski<3

Czasem

cztery godziny temu

Oj... to zaiste masz czasu, a czasu na oglądanie obłoków...

Zdrowiej Rzabula. Nie czas na takie obijanie!

rzabaprzezrz

dwanaście godzin temu

Tym razem obijałam się w łóżku:))) Dzięki serdeczne Kasiu, uściski<3

sturecki

ponad dwanaście godzin temu

To jakby pierwsza myśl po narkozie, ale trzeźwa – jeszcze niepewna, jeszcze bardziej zajęta obłokami niż własnym losem. Wiersz dobrze pokazuje, jak człowiek zamknięty w szpitalnej sali potrafi zrobić całe przedstawienie z kawałka nieba, dopóki nie przerwie go rzeczywistość w białym fartuchu.
6/5