Twoje Wiersze - To co nazywasz człowiekiem...

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

11 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: czerwony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Jastrz

2026-03-22

Wszystkie nasze atomy z czasem się wymieniają (najwolniej w kościach), jednak to nie ma większego znaczenia. Podobnie jest np. z warszawskim zamkiem. Powstał za czasów książąt mazowieckich. Ostateczny kształt nadały mu przebudowy saskie i Stanisława Augusta, a cegły, z których jest zbudowany wypalono w latach 70. ub. wieku...

Odyseusz62

2026-03-23

Nie ma jak zdroworozsądkowe spojrzenie.
Pozdrawiam.

LydiaDel

2026-03-22

Próbujesz połączyć naukę z refleksją o tożsamości. Zestawiłeś dwie sprzeczne prawdy. Z jednej strony człowiek nie jest stały, a z drugi strony ma poczucie stałej tożsamości, każdego dnia „wie, że jest sobą”.
Czyli fizycznie ulegamy ciągłym zmianom, a psychicznie czujemy się niezmienni. 6/5 Serdeczności

Odyseusz62

2026-03-22

Świadomość posługuje się algorytmem inteligencji ale to już temat na inny poemat.
Pozdrawiam i dziękuję.

Elżbieta

2026-03-22

I to jest cud świadomości, bez niej bylibyśmy biologicznym organizmem dążących do utrzymania homeostazy.
Pozdrawiam, Odysie:)⭐️

Odyseusz62

2026-03-22

Życie jest niesamowite.
Pozdrawiam i dziękuję.

Maciek.J^(*)

2026-03-22

super filozoficzne rozważanie o życiu

Odyseusz62

2026-03-22

Dzięki.

Waldi1

2026-03-22

najważniejsze zaakceptować siebie ...pozdrawiam serdecznie ...

Odyseusz62

2026-03-22

W tym jestem mistrzem gorzej u mnie z akceptacją paru oszołomów.
Pozdrawiam i dziękuję.

Sympodium^(*)

2026-03-22

oceniam 5/5 ponieważ dotykasz niecodziennej kwestii w swoim tekście

Odyseusz62

2026-03-22

Kwestia jest codzienna ale nie codzienne się nad nią zastanawiamy.
Pozdrawiam i dziękuję.

Krystek

2026-03-22

Ciało nasze ciągle się zmienia,
ale dusza nasza jest zawsze
taka sama.
Ślę moc serdeczności i pogody
ducha:)

Odyseusz62

2026-03-22

Dziękuję i pozdrawiam.

Kornel Passer

2026-03-22

Tak, to jedna z najdziwniejszych cech istoty ludzkiej. Byli tacy, którzy tej zmienności wysnuli wniosek, że w zasadzie nie istniejemy jako odrębne istoty od wszechświata (Budda). Popraw "przemianom". Pozdrawiam:)

Odyseusz62

2026-03-22

Dziękuję i pozdrawiam.

sturecki

2026-03-22

Istotą Twojego wiersza jest pytanie o tożsamość człowieka, który nieustannie się zmienia fizycznie, a mimo to czuje, że wciąż jest tym samym „ja”. Bo choć wszystko w nas się wymienia i rozpada na poziomie ciała, to właśnie to uparte poczucie „to ja” trzyma nas w całości i daje jakąś ciągłość w tym całym chaosie życia.
6/5

Odyseusz62

2026-03-22

Dziękuję i pozdrawiam.

Pokaż mniej

Logowanie

To co nazywasz człowiekiem...

Ocena wiersza

Treść

Warsztat

Komentarze

Kolor wiersza: czerwony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji