Twoje Wiersze - Naprzeciw

Naprzeciw

rymowany

2026-03-11 18:22

Zasłaniamy własne rany i słabości,
gładką mową i uśmiechem przyuczonym
do relacji powierzchownych, gdzie wygodniej,
jest pokazać swoją duszę z jasnej strony.

Miałkie słowa nie udźwigną zrozumienia,
a milczenie zatuszują głośnym śmiechem,
który lubi pokaleczyć wspólną przestrzeń
i powraca znów upartym, pustym echem.

Czasem jednak, gdy głos traci równowagę,
łza odważnie zdradza wszystkie konwenanse.
Właśnie wtedy jest ta chwila najprawdziwsza,
która sobie i drugiemu daje szansę.

autor

Lenia

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

2 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

LydiaDel

pół godziny temu

To trafna obserwacja, nie jesteśmy autentyczni, wszyscy nosimy maski, może po prostu faktycznie z wygody, jak piszesz, a może wstydzimy się, że coś w życiu nam się nie udało.
A to jest trochę jak propaganda, wybieramy takie fakty i podajemy je dalej, które pozytywnie wpłyną na sposób myślenia odbiorcy. Może mamy to w genach?

Właśnie wtedy jest ta chwila najprawdziwsza,
która sobie i drugiemu daje szansę." - właśnie, czasem przełamiemy tę barierę i wtedy obie strony maja szansę na prawdziwą, szczerą rozmowę.
6/5 Serdecznie pozdrawiam.

sturecki

dwie godziny temu

To wiersz o chwili, gdy człowiek przestaje być poprawnie złożony – i dopiero wtedy naprawdę staje naprzeciw drugiego. Najbardziej czuć tu, że prawda nie wchodzi przez gładkie słowa, tylko przez drobne pęknięcie w głosie.
6/5