Świetne haiku! 🌟

Biegłam do Twojej "srok promenady", czytałam dzisiaj w trakcie dnia...

Nowa, zmieniona wersja też jest bardzo ładna:) W tej wersji słyszymy obraz. Jednak w pierwszej było 'coś' to 'coś', co tylko z pozoru wydawało się 'statyczne', bo ta promenada była dla mnie obrazem/ zapisem chwili, była statyczna, ale i był w niej ruch, a także głos. Była w niej pełnia doznań. Widziałam o wiele więcej w pierwszej wersji niż w drugiej. W drugiej 'nowej' słyszę to stado, ale nie mam tej 'panoramy' obrazu.

Nie chciałabym żebyś czuła dyskomfort, tym bardziej, że to Twoje pierwsze haiku, zatem nie nalegam, ale proponuję, żebyś jednak zamieściła dwie wersje, swoją jako pierwszą i tę drugą zmienioną jako alternatywną.

Napisałaś haiku, które mnie zatrzymało:) Piękne!
5/6.

Serdecznie Cię pozdrawiam, Droga Nataszo:)
P.S.- Lubię równoważnikową formę:) Nie wiem skąd to przekonanie, że równoważnikowa forma nie brzmi dobrze? Bardzo dobrze brzmi... wszystko zależy od obrazu i percepcji autora:)

Z zimą nad morzem mi się skojarzyło, chyba przez te łachy.
Śnieg który przysypuje, przygasza życie i te sroki, które żyją na przekór głośno i z przytupem - bo skrzeczą, a jak już skrzeczą to donośnie :)
I kolorowo tam jest: śnieg biały, trawa zielona i sroki biało czarne.
Dużo się dzieje - podoba mi się, ale powiem uczciwie na haiku się kompletnie nie znam.

Bardzo udane! Zarówno w pierwszej wersji, na którą nie zdążyłam z komentarzem - bo chociaż była równoważnikowa i "srok promenada" była dziwna, to jednak uzyskałaś w tym obrazie coś dotykającego zmysłów i emocji;

jak i w tej, którą widzę teraz, innej, lepszej z uwagi na zastosowanie czasownika i obrazowanie wielozmysłowe. Piękny jest kontrast spokojnego "zgaszonego" tła i dynamicznej reakcji stada srok wyrażającej niepokój, ostrzeżenie, jakby wołały o czujność, niezasypianie, nadzieję. To element satori.

Jestem uzależniona od brzmienia poezji, więc podpowiem zmianę szyku na:
"stado srok skrzeczy"
aby wyeliminować oksyton, ale tą sugestią się proszę nie przejmować.
Dla mnie 5/6. Pozdrawiam serdecznie :)

Moim zdaniem - też jestem uczniem tej twórczości - haiku jest śliczniutkie Gratulacje!.
Serdeczności :-)
6/5

Nataszko, pierwsze sroki za płoty... miało być koty! Uważam, że wyszło ładnie, zobaczyłam jak one podskakują i może trochę mniej widziałam promenady! Z mojego okna widzę Twój obrazek i słyszę ich skrzeczące głosy.
Ale bardzo się cieszę, że podjęłaś udaną próbę!
Serdecznie Cię pozdrawiam:)⭐️

zmieniłbym tylko szyk w trzecim wersie ale jest OK

pięknie ...ale ja mimo mrozu już widzę wiosnę ...pozdrawiam serdecznie ...

Trochę smutny zimowy
obraz wyczarowałaś.
Ślę moc serdeczności:)

Fajny, „późnozimowy” chłód – śnieg już w łachach, zieleń jakby przygaszona na pilocie, a sroki robią swoją paradę jakby były właścicielkami chodnika.
Ale, klasyczna forma haiku ma układ sylab 5-7-5 ... więc może "trawy"?
5/5