† SKROMNOŚĆ †
stawiających na piedestale
człowieka sukcesu,
skromność zdaje się
być czymś śmiesznym,
nie pasującym do takiego modelu.
Nie ją jedną odrzucono,
wystawiono na sprzedaż
za byle jaką cenę.
Chrystus z szat obnażony
głowę ze wstydu pochyla
i prosi o nawrócenie.
Przypomina, że skromność,
opacznie przedstawiana i postrzegana,
nie przestaje być cnotą.
Wypaczana, wyśmiewana,
a przecież daję siłę,
wzbudza szacunek i rzuca na kolana.
To, co krzykliwe, wulgarne,
cichnie, blednie, przemija.
Prawdziwa cnota pozostaje,
bo z mocy ducha się zrodziła.
Dlatego wielkość człowieka
po jego skromności się poznaje.
