Twoje Wiersze

X

Logowanie



Zapomiałaś/eś hasła? Przejdź do procedury resetującej.

6:30

Wiersz Miesiąca 0
wolny
2025-11-25 10:04
w końcu zrobiło mi się dobrze
w nieruchomej ciszy poranka
po połowie sierpnia

słońce dociera na gzyms budynku
wygrzewa skurczone gołębie

szósta trzydzieści wodospady gruzu
wzbijanie siły wielkich kół
piski alarmów

ptaki skrzeczą poderwane do lotu
niebo przecina huk fruwających maszyn
sierpień 2025
autor
gertruda burgund
gertruda burgund
przejdź do strony autora

pory dniażycie

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony
8 razy
Treść
6
5
5
3
4
0
3
0
2
0
1
0
0
0
Warsztat
6
2
5
6
4
0
3
0
2
0
1
0
0
0

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.




Komentarze

Kolor wiersza: niebieski

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Monia
Monia
2025-11-27
Bardzo ciekawy utwór taki wakacyjny pozdrawiam serdecznie 😉

Izka1<sup>(*)</sup>
Izka1(*)
2025-11-26
Widoczny kontrast między spokojem poranka a nagłym wtargnięciem przemocy/industrialnego hałasu. Obrazy są sugestywne, klimat przejścia od błogości do zagrożenia jest. Pozdrawiam z podobaniem 🍁

Proste Słowa
Proste Słowa
2025-11-26

Z inspiracji wierszem haiku — te będzie u mnie tutaj na portalu jako LX (40)

Sierpień — poranek
wzrost ciepła — w ciszy gołąb
pobudka! — chaos


Serdecznie pozdrawiam.




JaSnA7
JaSnA7
2025-11-25
Świetny wiersz...
Początek opisuje piękno poranka, kolejne wersy pełne są niepokoju...
Kojarzą się z wojną.
Serdecznie Ciebie pozdrawiam:)⭐️

Elżbieta
Elżbieta
2025-11-25
Bardzo niepokojące skontrastowanie ze spokojnym a nawet optymistycznym początkiem!
Tytuł wiersza jest jak cenzura, coś się wtedy zdarzyło!
Serdeczności:))⭐

rzabaprzezrz
rzabaprzezrz
2025-11-25
Ojej, to chyba obrazek z wojny...bardzo poruszające wersy... Pozdrawiam ciepło, dobrego dnia 🌞❄️

ajw
ajw
2025-11-25
To jest wiersz mocny i doskonale napisany. Masz znakomite wyczucie kontrastu, detalu, rytmu i dźwięku. Ciekawy, intensywny wiersz. Ode mnie masz 5/6 :)

sturecki
sturecki
2025-11-25
Poranek najpierw obiecuje spokój, a potem go zrywa ... cisza bywa krucha, bo świat ma swoje hałasy, które wchodzą bez pukania. A jak tak człowieka huk maszyn wyrwie z dobrego momentu, to tylko westchnie i pójdzie dalej, bo co mu zostało.
6/5


Autor poleca

ognisko nam nie wyszło

Inne wiersze z tej samej kategorii

Imago
- myHead

Bóg jest na ziemi
- andrew

Historia mitu
- Wiatrodrzew

nie dawaj mi róż
- Wanda Kosma

Człowiek
- Liliana Bovemsol (*)

Zakazane miejsce
- Ada

Nad wodami Pontu
- Larisa

Godka
- Annna2

* (kiedy słońce przegryza niebo...)
- Marta Surowiecka

Moja dusza pragnie Ciebie
- andrew

Inne wiersze tego autora

Kantor

Pokaż mniej



X

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

X

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji

 

x
Polityka plików cookies

Nasza strona korzysta z plików cookies. Używamy ich w celu poprawy jakości świadczonych przez nas usług. Jeżeli nie wyrażasz na to zgody, możesz zmienić ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji na temat wykorzystywanych przez nas informacji zapisywanych w plikach cookies znajdziesz w polityce plików cookies. Czytaj więcej.

Klauzula Informacyjna

Szanowni Użytkownicy

Od 25 maja 2018 roku w Unii Europejskiej obowiązuje nowa regulacja dotycząca ochrony danych osobowych – RODO, czyli Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych).

W praktyce Internauci otrzymują większą kontrolę nad swoimi danymi osobowymi.

O tym kto jest Administratorem Państwa danych osobowych, jak je przetwarzamy oraz chronimy można przeczytać klikając link umieszczony w dolnej części komunikatu lub po zamknięciu okienka link "Polityka Prywatności" widoczny zawsze na dole strony.

Dokument Polityka Prywatności stanowi integralny załącznik do Regulaminu.

Czytaj treść polityki prywatności