Twoje Wiersze - Jak księżyc

Jak księżyc

rymowany

2026-02-01 07:31

Jesteśmy jak księżyc : na początku
nie ma nas,ciemność nowiu
nabieramy ciała,coraz nas więcej
dzięki Słowu

już na świecie rośniemy powoli,
z rogalika robi się połowa
i wreszcie jaśniejąca blaskiem
pełnia nowa

pełnia,jak to z księżycem bywa,
traci swoje krągłości
ubywa nas po kawałku,znikamy
w ciemności

tylko jedno nas różni:on powróci
i upomni się o swoje
za nami się zamkną na zawsze
nieba podwoje

autor

jolka

przejdź do strony autora

Jesteś Premium.
Dziękujemy!

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

4 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Elżbieta

2026-02-01

Ładne metaforycznie porównanie... jego, to miesiąc, a nasze całe życie.
Pozdrawiam serdecznie:)⭐️

Larisa

2026-02-01

Bardzo dobry, refleksyjny wiersz!
Stałość w zderzeniu z niestałością.
6/5.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Jolu:)

sturecki

2026-02-01

To ładne porównanie, bo pokazujesz życie jak fazy księżyca - rośniemy „dzięki Słowu”, mamy swoją pełnię, potem ubywa nas w ciemność - a puenta jest mocna i prosta: księżyc wraca, a my już nie, bo podwoje nieba zamykają się na zawsze.
6/5

Migrena...1^(*)

2026-02-01

Jolu.

jako komentarz napisze co napisał Huaki Murakani :

"księżyc obserwował nas od tysięcy lat.
widział wszystko, co zrobiliśmy.
i teraz tylko uśmiecha się do nas ze współczuciem. ".

podoba mi się Twoj wiersz.

pozdrawiam :)

Pokaż mniej

Logowanie