Twoje Wiersze - Świeżość oddechu

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

5 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Monia

pół godziny temu

Bardzo zmysłowo pozdrawiam serdecznie 😉👍👏🔥💖

JaSnA7

godzinę temu

Subtelnie...
Poranki mogą być cudne:)
Serdecznie pozdrawiam Elu:)
6/5 🌟

Annna2

dwie godziny temu

ulotnie- jak poranna mgła
6/5

Krystek

dwie godziny temu

Pięknie rozpoczęty poranek
procentuje na działanie w
ciągu dnia.
Serdecznie pozdrawiam,
myśli radosne zostawiam:)

PIERRE

trzy godziny temu

,,myśli proste"

nie zdążysz westchnąć-
to potem dwa razy głęboko i raz na ,,było wspaniale"
lecz najpierw całus w pół oddechu,
spojrzenie- czy budzi moje kochanie..
Udaje ziewnięciem rzęsy mówią prawdę,
wtedy całuję oko- to oczko me pierwsze,
co dało promyk uśmiechu,
jak słońce najsłodsze..
i wtedy odsuwam głowę- zostawiam miejsce pytaniu:
,,A on odszedł?- teraz??"
Nie- tylko oddech wziąłem na Ciebie..

jak smak namyśl przychodzisz
- widokiem płochliwym teraz.
Całuję mocno i chwytam- dłoń, co na zewnatrz znajduję..

Ty drugą- swobody dziełem-
tą zgodę trzymasz na ramię
i całus mocniejszy dościga,
by dzielić już teraz oddechem..
Teraz- masz rację Mgiełko
Teraz- początek wiersza..
Rozbierasz myśl szybką
i kołdra nam niepotrzebna..

Pozdrawiam Mgiełko:))
Dobrego, słonecznego popołudnia:))

PIERRE

trzy godziny temu

,,myśli proste"

Nie zdążysz westchnąć-
to potem,
Dwa razy głęboko i raz na
,,było wspaniale"!

lecz najpierw całus w pół oddech,
spojrzenie- czy budzi
moje kochanie..

Udaje ziewnięciem, rzęsy mówią prawdę,
wtedy całuję oko- to oczko me pierwsze,

To, które dało uśmiech, promyk słońca,
najsłodsze..

i wtedy odsuwam głowę- zostawiam miejsce pytaniu:
,,A on odszedł?- teraz??"
Nie- tylko oddech wziąłem,
na Ciebie..

Jak smak na myśl przychodzisz
- widokiem płochliwym teraz.
Całuję mocno i chwytam- dłoń, co na zewnątrz znajduję..

Ty drugą- swobody dziełem-
tą zgodę trzymasz na ramię
i całus mocniejszy dościga,
by dzielić już teraz oddechem..

Teraz- masz rację Mgiełko
Teraz- początek wiersza..
Rozbierasz myśl szybką
i kołdra nam niepotrzebna..

Pozdrawiam Mgiełko:))
Dobrego, słonecznego popołudnia:))
ps. chyba tak dobrze..
Dziękuję:))

PIERRE

trzy godziny temu

* wpół oddech
* Udaje ziewnięciem, rzęsy mówią prawdę,
* To, które dało uśmiech, promyk słońca,
najsłodsze..
* Nie- tylko oddech wziąłem,
na Ciebie..
* na myśl

sturecki

cztery godziny temu

To chyba oddech przy otwartym oknie – albo przy kimś, kto na chwilę okazał się ważniejszy od całego dnia. Wiersz jest lekki jak poranna przeciągająca się myśl i zostawia więcej niedopowiedzeń niż mebli w pustym pokoju.
6/5