Twoje Wiersze - Stojnica

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

6 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Belamonte/Senograsta

2025-11-25

dziś jeszcze tylko to jestem w stanie ocenic i poddać się pewnemu urokowi i znowu czekam na wyjaśnienie w paru zdaniach, a może nie czekam, może niech jest tajemnica. Pozdrawiam

Pogłos ^(*)

dzień temu

Żadnej tajemnicy tu nie ma

Groschek^(*)

2025-11-24

później jeszcze tu spojrzę, bo teraz nie wiem z tego nic - sorka!

Groschek^(*)

ponad dwanaście godzin temu

rączek => raczej

Groschek^(*)

ponad dwanaście godzin temu

hm.. ustalmy, że rączek udaje mi się dobrnąć do ustaleń "pisaka": tutaj nie wiem nawet, gdzie jest początek i dlaczego; co myślisz? może dopisz kilka tagów.. - jeśli jest w miarę skomplikowane to taki manewr jednak większość z czytających może ukierować..

Pogłos ^(*)

dzień temu

Szkoda

ajw

2025-11-24

Gęsto, choć mało słów. Taka poezja "chodnika", można powiedzieć, napisana twardym, szorstkim, miejskim językiem. Koniec jakby trochę urwany. Odczytuję jakbyś chciał pokazać tylko wycinek.

Pogłos ^(*)

dzień temu

Całość ujęta

Izka1^(*)

2025-11-24

Ciekawy wiersz, otwiera przestrzeń do interpretacji. Lekko nostalgiczny obraz miejsca – „stojnica” między kasztanami a blokiem „technorobów”. Jest w nim kontrast nowego i starego, industrialnego i naturalnego, a także delikatne wspomnienie dawnych czasów („kuferki na drutach”, „ci którzy z kręceniem i stukaniem pojednani”). Wiersz mnie zatrzymał. 6/5 Pozdrawiam serdecznie 🍂

samisen

2025-11-24

Dawna stojnica, prawdopodobnie była miejscem spotkania i wymiany, przestrzenią ludzi żyjących w rytmie dłoni i narzędzi. Dzisiejsza, choć nowa i błyszcząca, wydaje się pozbawiona tej dawnej duszy, nie oferując już tego samego rodzaju „pojednania”. Staje się kolejnym elementem miejskiego pejzażu, który zatraca charakter i indywidualność.
Pozdrawiam serdecznie :)