X
The Botanic Garden (fragment)
antyczny
2026-03-15 19:34
Wyrzeźbione w potężnych kopalniach pod Krakowem
lśni cudne miasto; jego mury kryształowe
skąpane w soli, wiodą białym jak śnieg tropem
korytarzy – pod komnat migotliwe stropy;
po jasnych schodach w dół, gdzie struga wód podziemnych
wytryskuje ze skały z impetem niezmiennym,
żłobiąc białe doliny, po powierzchni krąży
i do swych źródeł ukrytych niestrudzenie dąży.
W bryle solnej zrodzona spod dłuta rzeźbiarzy
stoi tu cudna LOTTA, a w jej pięknej twarzy
oczy błyszczą dziko; smukłe, jasne dłonie
wyciąga na próżno – Niebo nie przemówi do niej.
Na jej piersi perłowej osiada zimna rosa,
po gorsie spływa łza – jak niemy krzyk w niebiosa.
Wieże przejrzystych świątyń bielą się nad nami,
świątynie złocistymi łopoczą skrzydłami;
w powietrzu zwielokrotnione drżą światła promienie –
odbija je i powiela przejrzyste sklepienie.
lśni cudne miasto; jego mury kryształowe
skąpane w soli, wiodą białym jak śnieg tropem
korytarzy – pod komnat migotliwe stropy;
po jasnych schodach w dół, gdzie struga wód podziemnych
wytryskuje ze skały z impetem niezmiennym,
żłobiąc białe doliny, po powierzchni krąży
i do swych źródeł ukrytych niestrudzenie dąży.
W bryle solnej zrodzona spod dłuta rzeźbiarzy
stoi tu cudna LOTTA, a w jej pięknej twarzy
oczy błyszczą dziko; smukłe, jasne dłonie
wyciąga na próżno – Niebo nie przemówi do niej.
Na jej piersi perłowej osiada zimna rosa,
po gorsie spływa łza – jak niemy krzyk w niebiosa.
Wieże przejrzystych świątyń bielą się nad nami,
świątynie złocistymi łopoczą skrzydłami;
w powietrzu zwielokrotnione drżą światła promienie –
odbija je i powiela przejrzyste sklepienie.
Przekład fragmentu poematu "The Botanic Garden" Erasmusa Darwina.
Tekst oryginalny:
Thus, cavern'd round in CRACOW's mighty mines,
With crystal walls a gorgeous city shines;
Scoop'd in the briny rock long streets extend
Their hoary course, and glittering domes ascend;
Down the bright steeps, emerging into day,
Impetuous fountains burst their headlong way,
O'er milk-white vales in ivory channels spread,
And wandering, seek their subterraneous bed.
Form'd in pellucid salt, with chissel nice,
The pale lamp glimmering through the sculptured ice,
With wild reverted eyes fair LOTTA stands,
And spreads to Heaven, in vain, her glassy hands;
Cold dews condense upon her pearly breast,
And the big tear rolls lucid down her vest.
Far gleaming o'er the town transparent fanes
Rear their white towers, and wave their golden vanes;
Long lines of lustres pour their trembling rays,
And the bright vault returns the mingled blaze.
Tekst oryginalny:
Thus, cavern'd round in CRACOW's mighty mines,
With crystal walls a gorgeous city shines;
Scoop'd in the briny rock long streets extend
Their hoary course, and glittering domes ascend;
Down the bright steeps, emerging into day,
Impetuous fountains burst their headlong way,
O'er milk-white vales in ivory channels spread,
And wandering, seek their subterraneous bed.
Form'd in pellucid salt, with chissel nice,
The pale lamp glimmering through the sculptured ice,
With wild reverted eyes fair LOTTA stands,
And spreads to Heaven, in vain, her glassy hands;
Cold dews condense upon her pearly breast,
And the big tear rolls lucid down her vest.
Far gleaming o'er the town transparent fanes
Rear their white towers, and wave their golden vanes;
Long lines of lustres pour their trembling rays,
And the bright vault returns the mingled blaze.
