Zadałaś genialne pytanie, a określenie o 'konfesjonale myśli' jest przepiękne. Rozumiem to humanistyczne spojrzenie, ale pisząc ten tekst, miałam na myśli zupełnie inną, mroczną rzeczywistość, z którą nauka i historia mierzą się od dawna.
Moja miniatura dotyka struktury psychicznej ludzi pozbawionych empatii – jak psychopaci, gwałciciele czy pedofile. U nich sumienie po prostu nie istnieje, a wyrzuty winy nigdy się nie pojawią. Najlepszym, historycznym na to dowodem są losy zbrodniarzy hitlerowskich (jak Mengele czy Eichmann), którzy po wojnie uciekli do Ameryki Południowej. Kryminalistyka i psychiatria jasno wykazały, że ci ludzie do późnej starości żyli i spali tam zupełnie spokojnie, uprawiając ogródki i nie czując ani przez moment wstydu czy skruchy.
Ich spokój był przerażająco autentyczny, bo tam nie ma ucieczki przed odpowiedzialnością, jeśli nie ma się poczucia winy. Bardzo dziękuję za Twój głos i za to, że mój wiersz skłonił nas do tak ważnej dyskusji. Serdeczności! ✨

Właśnie to jest w tym wszystkim najdosadniejsze – ten głęboki, niemal nienaturalny spokój po pozbyciu się ciężaru, który dla obserwatora bywa porażający. Bardzo dziękuję za tę trafną i analityczną uwagę pod wierszem. Ślę serdeczne pozdrowienia!☀️

Merci Izabelle 😘🙏

Przeczytałam Twój komentarz ze wzruszeniem. Wyliczyłeś na palcach to, co w życiu najważniejsze – miłość, która podnosi, a nie przygniata kulą winy. Dziękuję za to piękne przypomnienie o sercu Boga i za muzyczną rekomendację, którą na pewno sprawdzę. Twój głos pod moim wierszem to prawdziwy zaszczyt. Belle soirée i mnóstwo ciepła dla Ciebie! ☀️✨”

Pięknie dziękuję za tak miłe słowa! Czasami wiersze zaczynają ze sobą rozmawiać i to jest w poezji najpiękniejsze. Cieszę się, że ten nasz dwugłos przypadł Ci do gustu. Pozdrawiam bardzo serdecznie! ❤️

Właśnie dlatego to jest dla bohatera taki 'ciężar' – bo ludzie nie przynoszą tej kuli z troski, tylko żeby poczuć się lepszymi. Ta ludzka hipokryzja bywa gorsza niż sama wina. Bardzo dziękuję za tak trafną i życiową refleksję pod moim wierszem. Serdeczności!☀️

Coś w tym jest – z jednej strony wina, z drugiej ludzkie sędziowanie, a w środku człowiek, który bez wybaczenia sobie po prostu zatonie w wyparciu. Temat rzeka, cieszę się, że mój wiersz skłonił do takich przemyśleń. Bardzo dziękuję za komentarz, ciepłe słowa i przesyłam mnóstwo serdeczności! ✨🌞

Nawet nie wiesz, jak bardzo cieszy mnie Twój komentarz! Najbardziej zależało mi na tym, żeby nie zepsuć Twojego świetnego pomysłu, a jedynie dopisać do niego ciąg dalszy. Cieszę się, że ten rykoszet zadziałał. Dziękuję za wspaniały bodziec do pisania i pozdrawiam Cię serdecznie ☀️

Nawet jeśli on teraz udaje, że nic nie czuje, to ucieczka ma krótkie nogi – albo ludzie przyniosą kulę, albo sumienie dopadnie go od środka. Bardzo dziękuję za refleksję i serdecznie pozdrawiam!☀️

To prawda, wyparcie to potężny mechanizm, ale przed samym sobą i przed ludźmi nie da się uciekać w nieskończoność. Czas jest tu nieubłagany i wcześniej czy później ten 'ciężar' wróci. Bardzo dziękuję za czytanie Ibiza tak trafny komentarz. Pozdrawiam serdecznie ☀️

Świetna uwaga z tą gąbką! Albo – jak to się u nas mówi – wszystko spływa po nim jak deszcz po rynnie. Ludzie przynoszą mu tę kulę, a po nim to po prostu spływa, nie zostawiając żadnego śladu. Bardzo dziękuję za ten komentarz. Pozdrawiam serdecznie ☀️