X

Logowanie



Zapomiałaś/eś hasła? Przejdź do procedury resetującej.

Zamarzanie

Wiersz Miesiąca 0
biały (bez rymów)
2022-01-14 09:00
dołki w policzkach
nie uśmiechały się
były akcentem po pięściach
podpierającym samotność

łokcie wbite w stół
chroniły stygnącą herbatę

czasem wykonywała ruch w kierunku okna
za którym zima
soplami i dzwoneczkami
zmuszała do wstania

dłonią zbierała szron z parapetu
nie tajał

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony
1 raz

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.





Komentarze

Kolor wiersza: zielony


Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.


Anielska Łza
Anielska Łza
sześć dni temu
Samotności zwykle towarzyszy chłód. Nie ma dla kogo zapalać lampy, rozpalać w kominku, parzyć świeżej, gorącej herbaty a ta pita w pojedynkę niezbyt dobrze smakuje, więc stygnie zapomniana. To smutne, że wielu ludzi na starość zostaje sama, bo dzieci rozjechane gdzieś po świecie i nawet na święta do rodziców za daleko. Na wsiach są takie stare zmurszałe ławeczki, a na nich równie zmurszałe staruszki z kijkami... Pozdrawiam cieplutko :)

Coffee_81<sup>(*)</sup>
Coffee_81(*)
2022-01-15
Całkowicie się zgadzam z Konvalove :)
Ujęła to genialnie, więc nie będę powtarzać ;)
Tekst jest niesamowicie poruszający.
Mam takie wrażenie, jakby Twój utwór pękał w szwach od emocji!
I świetnie tworzysz przenośnie, uwielbiam takie :)
Dobrego dnia życzę :))


zbir
2022-01-16
Dziękuję za słowo u mnie i pozdrawiam:)

konvalove
konvalove
2022-01-14
Bolesny do szpiku kości wiersz, i to jest największa zaleta.
Przykry to obraz kobiety maltretowanej, wykończonej, przerażonej... dla niektórych ludzi codzienność wygląda właśnie tak jak wyżej. Ślady przemocy, chłód w sercu, strach w oczach, niemoc, i to beznadziejne poszukiwanie ciepła, opieki - ta ciepła herbata pomiędzy jej dłońmi to wszystko, na co może sobie pozwolić, a czego widać chroni jak skarbu. Dla mnie to obraz przygnębiający, ale potrzebny. Wykreowałeś bardzo intensywny świat, scenę w tak krótkim tekście - to kolejna zaleta utworu. Właśnie ta intensywność. Zostawiam swoje uznanie, i ciekawa jestem następnych wierszy.


zbir
2022-01-14
konvalove - bardzo mi miło, że wiersz zatrzymał, za co dziękuję.
Mieszkam na takim specyficznym osiedlu, gdzie gro starszych, samotnych ludzi, którzy powoli stygną, że nawet szron w ich dłoniach nie taje.
Posyłam jej , przechodząc, ciepły uśmiech, tak jak Tobie :)


Autor poleca

Pokaż mniej


X

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

X

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji

 

x
Polityka plików cookies

Nasza strona korzysta z plików cookies. Używamy ich w celu poprawy jakości świadczonych przez nas usług. Jeżeli nie wyrażasz na to zgody, możesz zmienić ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji na temat wykorzystywanych przez nas informacji zapisywanych w plikach cookies znajdziesz w polityce plików cookies. Czytaj więcej.

Klauzula Informacyjna

Szanowni Użytkownicy

Od 25 maja 2018 roku w Unii Europejskiej obowiązuje nowa regulacja dotycząca ochrony danych osobowych – RODO, czyli Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych).

W praktyce Internauci otrzymują większą kontrolę nad swoimi danymi osobowymi.

O tym kto jest Administratorem Państwa danych osobowych, jak je przetwarzamy oraz chronimy można przeczytać klikając link umieszczony w dolnej części komunikatu lub po zamknięciu okienka link "Polityka Prywatności" widoczny zawsze na dole strony.

Dokument Polityka Prywatności stanowi integralny załącznik do Regulaminu.

Czytaj treść polityki prywatności