Anioły, zwłaszcza te, które pojawiają się w wierszach, mają pewną specyficzną właściwość, a mianowicie nabierają cech właściwych dla idei wyznawanej przez podmiot liryczny. Wydaje się, że najbardziej realne anioły są w tych wierszach, w których podmiot liryczny wyznaje wiarę chrześcijańską (lub żydowską), z tych prostych względów , że pojawiają się tam jako obiekty konkretnej wiary. Anioły podmiotów lirycznych , którym można przypisać ateizm lub agnostycyzm, są raczej tylko figurami artystycznymi, pod którymi podmiot lityczny ukrywa ważkie dla siebie idee i znaczenia. Mogę sobie wyobrazić i trzeci rodzaj aniołów, które mogą zagościć w takim wierszu, w którym podmiot liryczny ma w sobie duchowość, której nie można zaliczyć do judeochrześcijańskiej ani do islamu, ale jednak obejmującą swoim zasięgiem swoiście rozumiane "byty subtelne", które można w wierszu nazwać aniołami. Sądzę , że w tym wierszu anioły występują w tym trzecim znaczeniu :) Pozdrawiam serdecznie:)

Anioły, dosł. posłańcy i jako tacy przekazują, co otrzymały do przekazania i z taką mocą, jaką zostali wyposażeni..
Pozdrawiam p. Wandę:)
Czy Tobiasz jest Pani znany?

Pierwsze wrażenie lekkości i pewnej żartobliwości, z anielskiej niefrasobliwości, znika przy puencie. Wydaje się, że te nieziemskie istoty są duchowymi wcieleniami emocji i wewnętrznych przeżyć podmiotu lirycznego. Anioły z wiersza nie wiedzą więcej od ludzi, bo pewnie są wytworami ich umysłów, wiedzą tyle samo. Niemożność poradzenia sobie z bólem, rodzi bunt, a rzucony kamień, to odreagowanie napięcia i wzbudzenia w sobie siły.
To wspaniały wiersz, pod jego warstwą narracyjną, kryje się głęboka refleksja o psychice człowieka i jego zmaganiu się z trudnościami.
6/6
Pozdrawiam serdecznie, Wando :)⭐️

W Pani wierszu nic nie jest jasne.
A jest bardzo konkretny.
Anioły są prawdziwsze niż religijne.
Mieszkają między wytrzymaniem a rozpadem.
Końcówka trafia w serce.
Pani wiersze robią silne wrażenie.
Pozdrawiam.
Paweł

Wiersz opowiada o samotności, bólu i potrzebie duchowego wsparcia. Anioły symbolizują tu nie tyle religijne istoty, ile cichą obecność nadziei, pamięci lub siły pomagającej przetrwać trudne chwile.
Pozdrawiam serdecznie ;-)

Wiersz mówi o emocjach, których nie da się łatwo nazwać. Ma spokojny, melancholijny nastrój i skłania do myślenia o samotności, nadziei i wewnętrznej sile. Najbardziej porusza końcowy bunt i potrzeba, żeby kogoś obwinić za ból...

Podszepty aniołów zawsze z opresji
mnie wyprowadzają, ostrzegają.
Ślę moc serdeczności i pogody ducha:)

Tak, anioły i diabły pojawiają się niepostrzeżenie i często człowiek dopiero po czasie widzi, kto mu przesunął liść, a kto kamień w rękę włożył. Ten wiersz ma piękny niepokój – anioły nie robią cudów na pokaz, tylko cicho trzymają świat, żeby się całkiem nie rozleciał.
6/5

Tyle aniołów ile przeczuć.
Pozdrawiam serdecznie.