Pięknie dziękuję, Dawidzie:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Pięknie dziękuję, Roso:) Miło mi, że zajrzałaś. Księżyc i wilki fascynują człowieka od zarania naszych dziejów.
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Pięknie dziękuję, Prostaczku:) Miło mi, że zajrzałeś.
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

*ponadto (dotyczy mojej odp. do Nicotykanie):)

Do Elżbiety: Kłaniam się, Droga Przyjaciółko:) Powiedziałaś dokładnie to, co powiedziałabym ja w odpowiedzi dla Nicotykanie:)
Serdecznie Cię pozdrawiam, Droga Elżbieto:)

Do Nicotykanie: Nicotykanie, pięknie dziękuję za szczegółowy, piękny komentarz:) Biorę sobie Twoje spostrzeżenia do serca:)
Moja odpowiedź jest taka, jak Drogiej Elżbiety. Nic ponad to, co wyjaśniła, Elżbieta, w sposób szczegółowy i fachowy, nie jestem w stanie dodać. Właściwie wyczerpała temat.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Nicotykanie:)

Dziękuję, Nicotykanie, miło mi czytać, Twoją odpowiedź i wyjaśnienia! Najważniejsze, że jesteśmy zgodne, co do wartości i wyjątkowości wszystkich haiku
Larisy.
Również uściski dla Ciebie:)

Cześć Elu,
cudownie, że dołączasz do dyskusji 🌙

Wracając do tematu sowy — jak pisałam, wymaga to pewnej znajomości ornitologicznej albo kogoś, kto (tak jak Ty) usiądzie i sprawdzi. Sowy są „gadułami”, broniąc terytorium niektóre gatunki rzeczywiście piszczą czy chrząkają, ale nie jest to dźwięk prototypowo kojarzony z sową. Dlatego przy pierwszym czytaniu, bez tej wiedzy, obraz może zostać odebrany inaczej — stąd moja propozycja zmiany, której oczywiście nie narzucam.

Natomiast „żeremia”, jak pisałam, mnie osobiście nie przeszkadza. To była jedynie drobna uwaga do rozważenia — bardziej pod kątem szorstkości brzmieniowej tego słowa. Jest precyzyjne i trafne znaczeniowo, ale jego fonetyczna twardość może na moment wytrącić z płynności lektury, a w haiku rytm i dźwięk bywają równie ważne jak sens.

Co do słowa sezonowego — owszem, księżyc pełni tu funkcję kigo. Mimo to, w moim odczuciu, ciekawie byłoby wiedzieć, czy ten wilk samotnie stąpa po śniegu, czy po jesiennych liściach, albo czy trenuje młode z wiosennego miotu do polowań. W haiku bardzo cenię natychmiastowość obrazu — to pierwsze, zmysłowe „uderzenie”, które zakotwicza scenę w konkretnej materii świata.

Ale to są drobiazgi i moje własne odczucia czytelnicze — sugestie, nie zarzuty.
Ściskam ciepło :)

Przepraszam, Nicotykanie, że się wtrącę, przecztałam, Twoje uwagi do haiku, Larisy, a ponieważ lubię tę formę i sama w niej piszę, dlatego staram się czytać komentarze, bo na ich podstawie też się uczę.
Napisałaś odnośnie haiku 16, że nietrafnie zostało, przez Autorkę, użyte sformułowanie "piszcząca sowa", sprawdziłam, otóż sowy wydają wysokie dzięki, które można określić jako piski, tak jest w przypadku sowy płomykówki, sóweczki, również takie odgłosy wydają młode sowy np uszanki. Co do "żeremia", uważam, że słowo jest zrozumiałe i moim zdaniem nie ma powodu je zmieniać tylko dlatego, że nie jest osłuchane, w końcu o bobrach rzadko rozmawiamy, a w tym haiku, jest ono istotne.
Natomiast co kigo w każdym haiku jest księżyc (japoński: tsuki) to słowo sezonowe, które wskazuje na noc, a w kontekście japońskiej poezji, często kojarzy się z jesienią lub zimą.
Pozdrawiam serdecznie, Nicotykanie:)

ups.
Już wiem dlaczego mnie wylogowało.
Pozdrawiam Cię serdecznie!

Pięknie dziękuję, Grażynko:) Wilki i księżyc... podnoszą temperaturę:))
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Z serca dziękuję, Droga Olu:) Rozwiewasz chmury... zawsze wnosisz dużo światła:) Poprawiałam haiku, korzystając z cennych uwag Wandy, gdy akurat pisałaś komentarz u mnie:) Zapraszam Cię jeszcze raz na poprawione haiku:)
Serdecznie Cię pozdrawiam, Droga Przyjaciółko:)

Znakomite! Jestem pod wrażeniem i dziękuję :)

Ślicznie dziękuję, Droga Wando, za zdopingowanie mnie do oszczędniejszego operowania formą dopełniacza. Rzeczywiście, gdzieniegdzie tworzyły się "kaskady":) Za mało się pilnowałam:) Twój materiał był bardzo pouczający, za co jestem Tobie z głębi serca wdzięczna. Poprawiłam i myślę, że teraz jest dużo lepiej... tym razem bardzo się pilnowałam. Dziękuję za poświęcony mi czas i konstruktywną, dobrą krytykę. Należało mi się:):) Dziękuję również za przepiękny komentarz. Noktowizor jest strzałem w dziesiątkę!
Najserdeczniej Cię pozdrawiam i życzę spokojnego wieczoru!

Bardzo dziękuję, Mandarynie:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Pięknie dziękuję, Jovi:)
Serdecznie Cię pozdrawiam;)

A teraz, gdy już się troszkę dłużej zasiedziałam u Ciebie niż zwykle, mogę ocenić ostatni obrazek, który wywołuje u mnie lekki dreszczyk i zasługuje na gwiazdki obok lodowego księżyca...:)

Pięknie dziękuję za szczerość:) Nie ma powodu, by się obrażać, wręcz przeciwnie, haiku dostały jeden z dłuższych komentarzy dzisiaj od Ciebie:) Zazwyczaj piszesz jedno, dwa słowa, a dzisiaj cała wypowiedź:)
Serdecznie Cię pozdrawiam, Jovi:)

Ślicznie dziękuję, Anno, za ciepły komentarz i wybór:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Z serca dziękuję, Amaroku, za przemiłą wizytę:)
Serdecznie Cię pozdrawiam i pięknie dziękuję Wilkom:) Życzę miłego dnia!

Do Kornela: Kornelu, nie namieszałeś:)) Ja jestem osobą czynną zawodowo i nie mam aż tyle czasu i to fakt. I tak jestem czynnym czytelnikiem również na portalu, bo mam podzielną uwagę i taką pracę, że mogę sobie na to pozwolić:)
Natomiast masz rację, że żeby móc prowadzić takie dyskusje z wieloma użytkownikami pod wierszami, to byłaby to praca na pełen etat, a przecież mamy swoje rodziny, pracę i jeszcze inne zainteresowania.
Serdecznie pozdrawiam i dziękuję za miłą i ciekawą wymianę zdań/spostrzeżeń:)

Dziękuję za odpowiedź. Boję się, że coś Ci niepotrzebnie namieszałem. Bo zauważ, że z drugiej strony nie ma możliwości prowadzenia szczegółowej wymiany poglądów na kilka frontów (w sensie kilku użytkowników), bo wtedy trzeba byłoby to chyba robić na etacie:) Dlatego dobrze jest jak jest. :)

Do Kornela: Kornelu, dziękuję za Twoje wyjaśnienie przytoczonego przez Ciebie terminu "towarzyskości". Staram się wzbogacać swoje komentarze i zapraszać do dyskusji pod wierszami. Nie są to moje puste słowa, bo są tego dowody na portalu. Czytam wiersze, które komentuję i przykładam się do komentarzy:)
Kilka jaskółek wiosny nie czynią, parafrazując znane przysłowie. Wszyscy powinni chcieć te dyskusje prowadzić:)
Rozumiem jednak, że nie każdy ma na to czas albo podzielną uwagę. Lubię dyskusje merytoryczne i nie przeszkadza mi, gdy czytelnik wyraża swoje krytyczne zdanie, a jeszcze jeśli jest umotywowane to tym bardziej, bo można się odnieść.
Do mnie piszesz, to co Tobie nie pasuje w wierszu, a ja odpowiadam i dalej czytam Twoje wiersze, rób po prostu swoje jako czytelnik. Masz do tego prawo:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Do Staszka: Staszku, jesteśmy na portalu amatorskim, piszemy wiersze dla przyjemności:) Nie jesteśmy krytykami literackimi. Portal poetycki ma swoje zasady, które funkcjonują. Mamy do dyspozycji komentarz i gwiazdki albo sam komentarz albo same gwiazdki. Są czytelnicy, którzy chcą komentować i są tacy, którzy nie chcą. Są czytelnicy, którzy komentują i gwiazdek nie dają. Dla mnie najważniejsze jest, że czytają! Wiersze mają swój głos w przestrzeni wirtualnej.

Poza tym myślę, że możesz napisać mail do Adminów i podać swoje propozycje. Nie wiem, czy dyskusja pod moim wierszem jest dobrym miejscem? Pod wierszem jest miejsce na dyskusje/wymianę poglądów o wierszu:) Każda społeczność portalowa tworzy własny klimat portalu i od nas jako użytkowników zależy jaki klimat tworzymy. Tutaj jest bardzo dużo miejsca na dyskusje o wierszach... wystarczy tylko chcieć dyskutować merytorycznie:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Pozwalam sobie włączyć się do dyskusji.
Obydwoje przedstawiliście spokojne i merytoryczne zapatrywania – i jasne, że różne podejścia do haiku mogą się tu ścierać bez obrażania kogokolwiek.
Też uważam, że merytoryczna dyskusja na portalu powinna kwitnąć, a jest jej mało, bo system i obyczaj raczej ją zniechęcają: w kwestii „towarzyskości” zaczynam od administracji i mechaniki ocen – 1) przejrzystość ocen (kto i za co ocenia) ograniczyłaby „sympatie/antypatie” i przypadkowe hierarchie, 2) rozdzielenie ocen na treść i warsztat pozwoliłoby czytelnikom reagować na sens tekstu, a osobom mocniej „technicznie” nastawionym na formę; wtedy spór o idee byłby mniej odbierany jako „atak”, a bardziej jako realna rozmowa.
Do tego dochodzi ludzki czynnik: „mania empatii”, zachęcające zawyżanie ocen, łagodniejsze traktowanie niektórych autorów – sam się na tym łapię – więc tym bardziej przydałby się model, który premiuje argument, a nie atmosferę. Chciałbym, żebyśmy próbowali tu częściej: nie tylko „ładne”, ale też „dlaczego tak działa, a dlaczego nie działa” – bez personalnych etykiet i z szacunkiem dla odmiennych szkół czytania.

Ponieważ w temacie haiku chyba wszystko jest jasne, to chciałbym w paru słowach wytłumaczyć się z ”towarzyszkości”. Terminu tego użył przed wieloma laty Czesław Miłosz w swojej krytyce polskiej inteligencji twórczej, która, według niego, nie umiała toczyć rozwijających sporów intelektualnych, ale wolała w to miejsce rozmowy „przyjemne”. Dobra dyskusja nie może się w takich warunkach odbyć, bo przy braku zaprzeczeń rozmowa nie jest twórcza, skoro pozbawiona jest siły napędowej, którą najłatwiej wyjaśnia tzw. heglowska triada (teza, antyteza, synteza, która staje się tezą dla następnej antytezy). Prawie przy lekturze każdego wiersza pojawia się u mnie automatycznie przynajmniej jedna uwaga, które jednak zgłaszam bardzo rzadko, mając mało przyjemne doświadczenia portalowe, kiedy moje uwagi były odbierane jako „atak na świętą Częstochowę”. Dla mnie intelektualny spór o idee, nawet ostry, jest najwyższym wyrazem wspólnoty umysłów, które próbują urządzić się wobec pozaludzkiego chaosu. Pisząc o „twoarzyszkości” na portalu miałem na myśli mniej więcej to zjawisko, które tu objawia się prawie zupełnym brakiem tego rodzaju dyskusji, w których rozkwitałby spór intelektualny, a przecież należałoby oczekiwać, że wśród intelektualistów piszących wiersze taki spór będzie wręcz normą, a nie wypadkiem przy pracy. To tyle. Pozdrawiam

Zapomniałam dodać (bo jeszcze pracuję na laptopie... kończąc pracę zawodową i na chwilę przerwałam), że z przyjemnością odpowiadam na Twoje komentarza:) Każdy komentarz, nie tylko Twój... jest subiektywnym spojrzeniem czytelniczym:)
Dobrej nocy:)

Z tego "cyklu" pochodzi haiku 12. Zapomniałam cykl ująć w cudzysłowie:)
Serdeczne

Wręcz przeciwnie, Kornelu:) Nie nudzą mnie Twoje wpisy i tym bardziej nie irytują. Doceniam Twoją czytelniczą szczerość. Postaram się napisać albo poszukać w moich haiku, haiku z uwielbianą przez Ciebie 'zenicznością' jeżeli wybiorę jakieś, które wpasuje się chociażby w 40% twoich oczekiwań to opublikuję, a jeśli nie mam takiego (według moich kryteriów, poszerzonych o Twoje) to postaram się napisać i zadedykuję Tobie:)

Jednakże, pragnę nadmienić, że z tego cyklu pochodzi haiku 12, które dedykowałam Wandzie Kosmie i "12" spotkało się z dużą Twoją aprobatą:) Dałeś piękny wpis, może dlatego, że było publikowane pojedynczo?

To nie jest cykl, nie ma jednego tytułu zbiorczego. Każde jest indywidualnym zapisem chwili i skojarzenia. Nie powstały w ciągu maszynowym, na taśmie, ale były pisane w dłuższym okresie czasu i zebrane w całość, by nie nudzić czytelnika pojedynczo. Z tego materiału powstałoby 5 oddzielnych wierszy:)

Od dłuższego czasu zauważam, że pozytywne wpisy pod wierszami traktujesz jako towarzyskość, a nie rzetelność odczuć. Masz do tego prawo, ale myślę, że jest to stwierdzenie na wyrost:) Myślę, że większość czytelników/czytelniczek poświęca swój czas pod wierszami, które na ten czas zasługują.

Pięknie dziękuję, Kornelu za Twój bardzo miły wpis odnośnie moich haiku (poza słowami o towarzyskości), liczę się z Twoim zdaniem czytelniczym i szanuję je. Każdy komentarz pozwala lepiej się rozwijać autorce/autorowi, pod warunkiem, że (danej/danemu) autorce/autorowi na tym rozwoju zależy:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Pięknie dziękuję, Bożenko:) Trzeba jednak przyznać, że fascynują człowieka od dawna.
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Z serca dziękuję, Staszku, za piękny komentarz:)
Serdeczności moc przesyłam:)

Tak, to wyjątkowo dobry temat, pełna zgoda.
Z serca dziękuję, Lydio:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Z serca dziękuję, Smoku:)
Serdeczności moc przesyłam:)

Tak, wilk i księżyc to nieodłączna para:)
Z serca dziękuję, Droga Jowitko za Twój ciepły komentarz.
Sprawiłaś mi radość, że zwróciłaś uwagę nie tylko na obraz, ale i dźwięk.
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Z serca dziękuję, Droga Przyjaciółko, za Twoją opinię:)
Też bardzo lubię to drugie haiku:) Mamy podobne odczucia.
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Z serca dziękuję, Krysiu:)
Serdeczności moc przesyłam:)

Piękny komentarz, Jarku:) Jest mi bardzo miło czytać Twoje słowa.
Z serca dziękuję i serdecznie Cię pozdrawiam:)

Może czują instynktownie:) Są piękne i wolne...
Z serca dziękuję, Andrew, za Twój ciepły komentarz:)
Serdecznie Cię pozdrawiam:)

Z serca dziękuję, Waldi:)
Serdeczności moc przesyłam:)

Aż nie wiem, co powiedzieć... Mogę tylko z serca podziękować za Twoje ciepłe słowa:)
Serdecznie Cię pozdrawiam, Pióro:)